Wat Ram Poeng (Tapotaram)
About
Details
- Province
- Chiang Mai
- Coordinates
- 18.77487, 98.94858
- Sources
- OpenStreetMap · Wikidata
In depth · ภาษาไทย (Thai)
ประวัติ History
เหตุการณ์ล่วงผ่านไปในอดีต ในสมัยพญามังรายองค์ที่ 12 ปกครองเมืองเชียงใหม่ ท่านมีพระราชโอรสนามว่า ท้าวบุญเรือง ต่อมามีคนกล่าวหาว่าท้าวบุญเรืองเตรียมการจะกบฏ พระเจ้าติโลกราชจึงแก้ไขสถานการณ์ด้วยการให้ไปปกครองเมืองเชียงแสนและเชียงรายแทน ต่อมา ท้าวบุญเรือง มีพระราชโอรส ซึ่งประสูติบนยอดเขาสูงในเชียงราย (ยอดดอกบัว) ท่านได้ประทานนามพระราชโอรสว่า “พระเจ้ายอดเชียงราย” จนกระทั่งวันหนึ่ง ติโลกราชถูกเพ็ดทูลจากนางหอมุข พระสนมเอกว่าท้าวบุญเรืองเตรียมการก่อกบฏอีก จึงมีพระกระแสรับสั่งให้ปลงพระชนม์พระราชโอรสเสีย และหลังจากนั้นโปรดให้ราชนัดดา คือ พญายอดเชียงราย ครองเมืองเชียงรายสืบต่อมา
เหตุการณ์ต่อจากนั้น มีพระธุดงค์รูปหนึ่งปักกลดตรงบริเวณวัดร่ำเปิงในปัจจุบัน ท่านทูลพญายอดเชียงรายว่าเมื่อตอนกลางคืน ท่านเห็นรัศมีสว่างบริเวณต้นมะเดื่อซึ่งไม่ห่างจากที่ท่านปักกลด จึงสงสัยว่าน่าจะมีพระธาตุประดิษฐานอยู่บริเวณดังกล่าว เมื่อพญายอดเชียงรายทราบดังนี้ จึงอธิษฐานว่า ถ้าที่แห่งนั้นมีพระบรมธาตุฝังอยู่ ขอให้ช้างพระที่นั่งที่ท่านกำลังทรงไปหยุด ณ ที่แห่งนั้น จากนั้นช้างเดินไปหยุดที่ใต้ต้นมะเดื่อ พระองค์จึงขุดดินบริเวณนี้และพบพระเขี้ยวแก้วบรรจุอยู่ในผอบดินแบบเชียงแสน พระองค์จึงทรงทำพิธีสมโภช และอธิษฐานขอเห็นอภินิหารของพระบรมสารีริกธาตุนั้นจากนั้นจึงบรรจุลงในผอบทอง แล้วนำไปบรรจุไว้ในพระเจดีย์ที่สร้างขึ้นใหม่ในบริเวณนั้น และจารึกประวัติหารสร้างวัดนี้ลงในศิลาจารึกเป็นตัวหนังสือฝักขาม แปลเป็นภาษาไทยได้ว่า “วันศุกร์ขึ้นสามค่ำเดือนเจ็ด ปีชวด พุทธศักราชสองพันสามสิบหาปี เวลา 08.20 น. ได้ฤกษ์ภรณี (ดาวงอนไถ) ได้โยคมหาอุจจ์” โดยมีพระนางอะตะปาเทวี ซึ่งเป็นพระมเหสี ดำเนินการสร้างแต่งตั้งคณะกรรมการทั้งที่เป็นพระมหาเถระและผู้สร้างฝ่ายอาณาจักร นอกจากนี้ยังมีการสร้างพระพุทธรูปเป็นประธาน และพระพุทธรูปตามซุ้มที่พระธาตุเจดีย์กับได้สร้างพระไตรปิฏกและพระราชทานทรัพย์ (นา) เงิน (เบี้ย) เป็นจำนวนมหาศาล
จากเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่สอง ทหารญี่ปุ่นกลุ่มหนึ่งได้เข้ามาพื้นที่วัดและลักลอบขุดพระธาตุเจดีย์ได้นำวัตถุโบราณและพระพุทธรูปไป ส่วนอุโบสถ และวิหาร ชำรุดทรุดโทรมลง วัดนี้จึงร้างมาหลายยุคสมัย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2514 ได้สร้างพระวิหารขึ้นใหม่ จากนั้นอาราธนาพระภิกษุชาวบ้านร่ำเปิงรูปหนึ่งชื่อ หลวงปู่จันทร์สม หรือ ครูบาสม มาปกครองดูแลวัดจนวิหารสร้างเสร็จเสร็จในปี พ.ศ. 2516 ในปีเดียวกัน ท่านถึงแก่มรณภาพ วัดจึงขาดพระจำพรรษาจนถึงปลายปี 2517
ส่วนวิหารซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระประธานนั้นมีต้นไม้ขึ้นรกปกคลุมมาก…
ปูชนียวัตถุ Of interest
พระบรมธาตุเจดีย์ ในพงศาวดารโยนก และชิกาลมาลีปกรณ์
พระพุทธรูปหลวงพ่อตโป
พระพุทธรูปหลวงพ่อศรีอโยธยา
In depth · English
History
Wat Rampoeng was founded in 1492 by Yotchiangri, the 10th monarch of the Mangrai Dynasty which ruled Lan Na, who named it 'Rampoeng', meaning 'to mourn' in the Lan Na dialect, in memory of his late father and mother.
Yotchiangri's reason for building the temple, it is thought, was to atone for his executing a man who he believed caused the death of his father, Prince Bunrueang. The only son of Tilokkarat, the 9th monarch of the Mangrai Dynasty and heir to the throne, Bunrueang was executed by his father after he became suspicious of his loyalty, and when Yotchiangri succeeded his grandfather as king on his death, he found and executed the man he believed was the informer, an act which he later regretted.
The temple has undergone various redevelopments after it became severely dilapidated in the mid-twentieth century. In the 1970s, new buildings were erected, and its principal Buddha image, which had been moved to Wat Phra Singh, was returned. In 1975, a Vipassana meditation centre was opened at the temple which today continues to attract visitors from around the world. The most recent renovation took place in 2015 when the Viharn Lai Kham was rebuilt. In 2022, the pagoda required remedial repairs when an earth tremor widened existing cracks.
Description
The temple's main structures are the two assembly halls, the Viharn Lai Kham being the principal hall; a pagoda; Tripitika library; the mediation centre; and several pavilions. The Viharn Lai Kham, originally built in the 1970s and reconstructed in teak 2015, is characteristic of Lan Na style. Its principal Buddha image, in the subduing Mara posture, bears the date 1492, the year the temple was built, having been returned in 1976 from Wat Phra Singh where it was moved for safekeeping.
At the back of the hall is an old stone stele (Sila Fak Kham) which is inscribed with a record of the history of the construction of the temple. Inscribed in the Lan Na dialect, it states that the temple was built in 1492, and that Queen Atapathewi, Yotchiangri's consort, supervised the construction.
The round and stepped pagoda which dates from 1492, and one of only three round pagodas found in Chiang Mai province, has eight tiers with niches for the placement of images. Housing relics of the Buddha, it is surrounded by four smaller chedis containing the ashes of monks.
The two-storey Tripitika library serves as a repository for Theravadan scriptures, palm leaf manuscripts in 19 different languages, and texts on Buddhism and meditation. In addition to the monk's quarters are the meditation buildings.
More photographs (4)
